<font style=Φτιάξε τον εαυτό σου,
για να φτιάξουν όλα γύρω σου!">

Φτιάξε τον εαυτό σου,
για να φτιάξουν όλα γύρω σου!

Tης Γλυκερίας Τζιατζιά

Είναι πολύ όμορφο να κοιτάμε πίσω στο παρελθόν μας και να βλέπουμε πόσο μακριά έχουμε φτάσει.

Ο χρόνος που περνάει μας αλλάζει, θέλουμε δεν θέλουμε. Μα όταν περνάει καλά - όταν τον αξιοποιούμε σωστά, δηλαδή - ο χρόνος ενισχύει τη δύναμη που κρύβουμε μέσα μας. Αυτό είναι και το ζητούμενο: Να μην σταματάμε να ονειρευόμαστε και να αναζητούμε την καλύτερη δυνατόν βερσιόν του εαυτού μας.

Είμαστε - από τη φύση μας - φτιαγμένοι για να τρέχουμε. Μελέτες γύρω από τη φυσιολογία του ανθρώπου το έχουν αποδείξει είναι αλήθεια. Γι’ αυτό, άλλωστε είμαστε και τόσοι πολλοί οι δρομείς πλέον! Αυτό είναι καλό! Μάλλον πολύ καλό, αφού όλοι μέσω της άθλησης βελτιώνουμε την υγεία μας και ενισχύουμε το ανοσοποιητικό μας, μένοντας μακριά από πολλές ασθένειες…

Τι άλλα χαρακτηριστικά, όμως, πρέπει να έχει ένας δρομέας εκτός από τη φυσική του κατάσταση;
Νομίζω πως οι άνθρωποι που τρέχουν πρέπει να είναι χαρακτήρες με ποιότητα…

Το πιο σημαντικό γνώρισμα των ανθρώπων με ποιότητα είναι ότι έχουν μάθει να δίνουν. Η προσφορά στην κάθε της μορφή είναι η πεμπτουσία της ανωτερότητας, της κατάρριψης του εγωισμού, της αγάπης, της προσφοράς και της αλληλεγγύης. Ο άνθρωπος με ποιότητα σου δίνει γνώση, θέλει να σου μεταλαμπαδεύσει τη φλόγα του για μάθηση, ώστε να γίνεις καλύτερος. Σου δίνει συμβουλές που πηγάζουν από τις εμπειρίες της ζωής του και θέλει να σε προστατεύσει από τυχόν λάθη… Ο αληθινός αθλητής είναι ένας άνθρωπος με ποιότητα.
Το ποιόν του αθλητή βρίσκεται στην παιδεία που τον κάνει άνθρωπο, στην υπομονή να καλλιεργεί αενάως τον εαυτό του, στην επιμονή να κάνει τον κόσμο καλύτερο, στην αποφασιστικότητα να επιτυγχάνει τους στόχους του χωρίς να ρίχνει τους άλλους απ’ τη θέση τους, στην πίστη της προσπάθειας…

Για να τρέχουμε πρέπει να έχουμε στην καρδιά μας την ελπίδα ότι όλα θα γίνουν καλύτερα, ότι η βελτίωση του εαυτού μας βρίσκεται στα χέρια μας και ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε. Η πίστη στον εαυτό μας και τις δυνατότητες του, είναι το κλειδί. Η διάθεση να μοιραστούμε και να προσφέρουμε, η ουσία.